روستا گردی«بخش فین»

روستاهای کهن بالا،باغستان و دم تنگ..

در یکی از روزهای جمعه اردیبهشت ماه 95 به پیشنهاد دوستان ، راهی روستاهای کهن بالا و باغستان در بخش فین شهرستان بندرعباس می شویم.هدف اصلی مان بازدید از یک مزرعه پرورش شترمرغ است که در روستای دم تنگ دازان قرار دارد.

کهن بالا و باغستان دو روستایی هستند که در دامنه کوه باز و در فاصله 22کیلومتری شمال غربی بخش فین واقع گردیده،با فاصله اندکی از باغستان، روستای کوچک خالی از سکنه وجود دارد که چند سالی ست مزرعه مرغداری و پرورش شترمرغ توسط برادران سلیم پور راه اندازی شده است.

این برنامه به دلیل اینکه یکی از دوستان قصد راه اندازی یک مزرعه پرورش شترمرغ را دارند جهت تحقیقات بیشتر صورت می گیرد.

شترمرغ ظاهر منحصر به فردی دارد که آنرا از پرندگان دیگر متمایز می کند ،آنها با گردن و پاهای بلند خود قادرند با سرعت 70 کیلومتر بدوند که بالاترین سرعت زمینی در میان تمام پرنده هاست.غذای اصلی شترمرغ گیاهان است اما از بی مهرگان هم تغذیه می کنند.برای دفاع خود با پاهای قدرتمندی که دارد به دشمن جمله می کند.شترمرغ نر ،پرهای سیاهی دارد و انتهای پرها و بال های آن سفید است ولی پرهای شترمرغ ماده قهوه ای رنگ است و دارای سر و گردنی بدون پر و طاس میباشد.

از آنجائیکه فرصت کم است و باید به جاهای دیگری هم برویم ،دم تنگ دازان را ترک می کنیم ولی چون وقت نماز ظهر است راهی روستای کهن بالا می شویم و یکسره  به طرف مسجد روستا می رویم ،پس از اقامه نماز،با آقای شبانی پور شورای روستا دیداری تازه می کنیم و چون در مسجد و حسینه روستا هم نذری برپا بود به اصرار ایشان  دعوت این نذری می شویم.پس از صرف نهار و خداحافظی با ایشان کهن بالا را به مقصد مارم ترک می کنیم.

در طول مسیر گذرمان به چربه مارم می افتد و دقایقی را در کنار چربه، به تماشای بازی و شنای بچه ها در آب  می نشینیم.

چربه مارم بخاطر ساختار زیبا و طبیعی آن، یکی از دیدنی ترین جاهایی است که در تمام ایام هفته و مخصوصا " روزهای تعطیل شلوغه . در بیشتر تعطیلات و اعیاد در این مکان مراسم جشن و مسابقه برگزار میکنند و شاهد حضور عده کثیری از مردم از سراسر استان در آن هستیم.این مکان همچنین بخاطر داشتن آب روان و خنک محل بسیار مناسبی برای حمام و آب تنی می باشد.

و اما....مقصد پایانی سفرمان،استخر و نخلستان زیبای فین است که از بام فین چشم اندازی زیبا و دیدنی دارد.

اینجا بام فین است که از این مکان استخر و نخلستان زیبای فین را به نظاره می نشینیم

 شهر فین در شمال‌غربی در فاصله ۹۵ کیلومتری بندرعباس قرار دارد. این شهر با دارا بودن فضای وسیعی از نخلستانهای متراکم و خیابان‌های عموماً عاری از بدنه ساختمانی به عنوان یکی از نمونه‌های نادر و واقعی باغ ـ شهر در سطح کشور می‌باشد.اغلب اماکن شهر در میان نخلستان ها احداث شده است به گونه ای که خیابان ها و مسیرهای دسترسی های شهر به مانند شبکه های ارتباطی یک پارک بزرگ مورد استفاده اهالی شهر قرار دارد. برخورداری فین از شبکه جاده ای و ریلی و دارا بودن مجموعه ای از پتانسیل های گردشگری شامل جاذبه های طبیعی و تاریخی و فضاهای انسان ساخت ( مجموعه استخر،حمام ها و... باعث شده تا فین از سایر نقاط متمایز شود.

 

جاذبه های طبیعی شامل(آبشار،نقاط ارتفاعی،نخیلات..) جاذبه های تاریخی شامل( قلعه فین،آسیاب و...) و فضاهای انسان ساخت شامل( مجموعه استخر، حمام ها ) که با توجه به وقت محدود، فرصت تهیه عکس از این جاذبه ها مقدور نشد.

ارتفاعات گنو. روستای چاهو

سلامی گرم و صمیمانه تقدیم دوستان گل و نازنینم

قبل از هرچیز بابت تاخیرهای طولانی مدتم در این فضای گرم و صمیمانه از دوستان عزیزم پوزش می طلبم.

و اما......

روزهای پایانی فروردین ماه 95 در حالی سپری میشود که ما هم دلمان برای یک تغییر روحیه لق زده است.خستگی روزهای پایانی یک سال مالی در وجود تک تک بچه های امور اداری را میتوان به وضوح مشاهده نمود.چند روزی ست که آقا مسعود ،همکار همیشه پرانرژی مان پیگیر یک دورهمی و  تغییر روحیه در وجود  بچه هاست.بالاخره این پیگیریها نتیجه میدهد .گرچه تعدادی از دوستان به دلایل مشکلات شخصی خود از این برنامه کنار می روند ولی باز هم به یک گروه 5نفره رضایت میدهیم.صبح علی الطلوع یک روز پنج شنبه فرا می رسد و دوستان عزم شان را جزم کرده اند و روانه ارتفاعات کوه گنو می شویم.

برای رسیدن به ارتفاعات کوه گنو باید از روستای تازیان و همچنین جاده آسفالته باریک و پرپیچ و خم مسیر طی طریق نمود.

کسانیکه تاکنون این مسیر را پیموده اند می دانند، تقریبا در دامنه ی کوه و در کنار جاده منتهی به قله ،اولین خانه ای که نظر هر گردشگر و کوهنوردی را به خود جلب می کند خانه ی ساده و بی آلایش خالو درویش میباشد که در کنار سنگ صخره ای بزرگ و زیبایی بنا نموده است.

با آنکه بارها این مکان را از نزدیک دیده ام ولی باز هم دوست دارم یکبار دیگر خالو درویش را از نزدیک ملاقات کنم.ولی از آنجائیکه صبح زود است و نمی خواهیم این موقع از صبح مزاحمتی برای آنها ایجاد کنیم به برگشت از قله موکول می کنیم.

مسیرمان را ادامه میدهیم،مقصد اصلی مان ارتفاعات کوه و روستای چاهو میباشد.از آنجائیکه قصد داریم شب را در آنجا بگذرانیم،همکار عزیزمان، آقا مسعود فکر جا و مکانی مناسب هم کرده و ویلای ییلاقی یکی از دوستانش را که چند روز قبل هماهنگی کرده بود برای شب مانی انتخاب کرده ایم و از بابت جا و مکان، هیچگونه نگرانی نداریم.

برای رسیدن به روستا به ناچار باید از جاده ی آسفالته ای که به قله  اصلی منتهی میشود جدا شده و چند کیلومتری را مسیر خاکی طی نمود.

بالاخره مسیر به پایان می رسد و ما هم به مقصد می رسیم.اینجا محل استراحت ما هست و قبل از هرچیز باید ماشینها را پارک و لباس مناسب پوشیده و سپس گشت و گذار مان را شروع کنیم.

 

کوه گنو با 2347متر ارتفاع از سطح دریا در29کیلومتری شمال غربی بندرعباس واقع گردیده که درمقایسه با آب و هوای گرم بندرعباس،دارای زمستانی نسبتا" سرد و تابستانی نسبتا" معتدل و مطبوع برخوردار میباشد و به همین مناسبت نیز از اهمیت زیست محیطی و تفریحگاهی برخوردار است و همین موضوع  نیزباعث گردیده است مکان مناسبی برای گذراندن تعطیلات پایان هفته ای شهرنشینان باشد.

 

تصویر پایین(این هم نسل بجای مانده الاغها در دنیای پیشرفته ماشینی که امروزه خودروهای مدل بالا جای آنها را گرفته اند.)

 

 

همانگونه که در تصاویر هم میتوان مشاهده نمود،بافت روستا به دو دسته تقسیم شده است. بافت قدیمی  و بافت جدید .با توجه به این روند باید به زودی شاهد از بین رفتن بافت قدیم روستا باشیم و ویلاها جای خانه های سنتی و قدیمی روستا را خواهند گرفت.

 

تصویر بالا(بادام تلخو)

باتوجه به وضعیت آب و هوایی و دمای مناسب ارتفاعات،  شاهد پوشش گیاهی متنوعی هستیم.( پرسیاوش، سرخس معطر،گون ،زیره،آویشن،بومادران،پونه،استبرق،اورس،کنار،پرخ،ناترک،بنه،بادام کوهی،رزوک و ...را می توان از گونه های گیاهی این منطقه نام برد)

 

ظهر است و وقت نهار، و عصر هم فرصت مناسب برای  کوهنوردی و پیاده روی.

پس بفرمائید دوستان

پس از صرف نهار و استراحت،به طرف قله حرکت می کنیم،البته آقامسعود ترجیح دادن که در منزل به استراحت بپردازند و ما چهار نفری به راه می افتیم

 

با همه خستگی ، بچه ها تا  وقت نماز صبح هم بیدار بودن و بعد از نماز صبح ساعتی را به استراحت پرداختند.و اینجا هم آقامسعور عزیز باز هم زحمت صبحانه را کشیده و تا بیدار شدن بچه ها سفره ی صبحانه مهیا نموده است.

 

و اینک زمان برگشت مان است و همانطور که در شروع نوشته هایم گفته بودم سری به خالو درویش می زنیم

 

خالو درویش به اتفاق همسر و فرزندنش در اینجا زندگی می کنند و شغلشان دامداری ست ولی فرزندش  جهت امرار معاش صبح ها به شهر می رود و عصر هم بر میگردد.زوجی مهربان که از نشستن در کنارشان لذت می بریم. همسر مهربانش با دوغ محلی از ما پذیرایی می کند. با ایشان خداحافظی می کنیم و قول میدهیم در سفرهای بعدی مان سری به ایشان بزنیم.

« در پایان این موضوع را یادآور شوم که عکسها با دوربین گوشی تلفن همراه گرفته شده و از کیفیت مطلوبی برخوردار نمیباشد.پس از این بابت از دوستان عزیز پوزش می طلبم.»